Filip Jaskiewicz
CHOREOGRAPHY
Julia Lewandowska
DANCERSAleksandra Nowakowska
MUSICŁukasz Malok
AUDIO AND ART FORMSFilip Jaskiewicz
(ENG)
The times of the avant-garde of the early 20th century comes with a fascination for returning to the sources - creative reinterpretation of folk art motifs. We are attracted by the theme of transforming the steps of traditional dances into a "multicolored kaleidoscope of gradients." We don't care to tell the artist's biography or statdisplay a storytelling thesis about how he created suprematism. For us, Malevich's art becomes rather a strategy for exploration at the intersection of visual arts and dance.
We want to open the field of fantasy and together imagine how Malevich's work might have evolved if he had been a dancer. The audience will enter the imaginary space of a choreographic exhibition, in which each room is inspired by a different theme of Malevich's work. In each of them we juxtapose him with a different technique of working with dancers, color and style referring to periods of his painting.
The dramaturgy of our show following Kazimir Malevich explores the issue of reduction as a creative method. In each successive room of the exhibition there is less and less of everything, but more and more conjecture and association.
(PL)
Pomysł na spektakl wziął się z inspiracji malarstwem Kazimierza Malewicza, a dokładnie jego najsłynniejszym obrazem czyli "Czarnym kwadratem na białym tle". Ten radykalny gest malarza o pozostawienia widza z własną wyobraźnią i odczuciami wydaje nam się bardzo bliski teatrowi tańca. Marcin Wicha, autor "Kierunku Zwiedzania" mówi, że ,,Czarny kwadrat zachęca, żeby przeciwstawić się oczywistościom, uwolnić z kolein automatyzmu percepcji, ożywić obrazy, rzeczy, kolory’’.
Czasy awangardy początku XX wieku to fascynacja powrotem do źródeł - twórczej reinterpretacji motywów sztuki ludowej. Pobudza nas temat przekształcania kroków tańców tradycyjnych w stronę "wielokolorowego kalejdoskopu gradientu".Nie zależy nam na tym, żeby opowiedzieć biografię artysty lub wypowiedzieć tezę o tym, jak stworzył suprematyzm. Sztuka Malewicza staje się dla nas raczej strategią do poszukiwań na styku plastyki i tańca.
Chcemy otworzyć pole fantazji i wspólnie wyobrazić sobie, jak mogłaby ewoluować twórczość Malewicza, gdyby był tancerzem. Widzowie wejdą w zmyśloną przestrzeń wystawy choreograficznej, w której każda sala inspirowana jest innym tematem twórczości Malewicza. W każdej z nich zestawiamy go z inną techniką pracy z osobami tańczącymi, kolorem i stylistyką nawiązującymi do okresów jego malarstwa.
Dramaturgia naszego spektaklu idąc za Kazimierzem Malewiczem bada zagadnienie redukcji jako metody twórczej. W każdej kolejnej sali wystawy jest coraz mniej wszystkiego, ale coraz więcej domysłów i skojarzeń.
PREVIOUS
NEXT