Maciej Gorczynski
PLEACE
"Theater Confrontations" Festival Lublin, Poland
PERFORMERS
Piotr Mateusz Wach
MUSICLena Witkowska
(ENG)
"Flights" by Olga Tokarczuk dives into the need to move and hide from the danger of a state of inertia. According to Orthodox Old Believers, immobility is the will of the devil - we can only free ourselves from it with constant movement. During the pandemic, all movement stopped, so taking up Tokarczuk's text seemed ironic, and at the same time a struggle against the compulsion to stay in one place and the limited possibilities.
"The idea is (...) to build a frozen order, to make time visible. To make days repetitive and indistinguishable, to build a huge machine in which every creature will have to take its place and make apparent movements. Institutions and offices, seals, circulars, hierarchies and charges, ranks, applications and refusals, passports, numbers, ID cards, election results, promotions and collecting points, collecting, exchanging one thing for another. Pin the world with bar codes, label everything, let it be known what it is and how much it costs. Make this foreign language unreadable to people, let machines and automatons read it, let them read their own rhyme at night in the big underground warehouses. Go on, go on. Blessed is he who goes."
(PL)
W kwietniu 2020, zaproszeni przez reżysera artyści, zajmujący się zawodowo aktorstwem, tańcem współczesnym, performancem, otrzymali zadanie przygotowania materiałów audiowizualnych, których punktem wyjścia stała się idea „Płytki Pioneera” – wyrażająca potrzebę nawiązania kontaktu i dialogu w czasie radykalnego „lockdownu”. Literacką inspiracją dla poszukiwań były wybrane fragmenty „Biegunów” Olgi Tokarczuk. Zaproponowane przez artystów materiały, konfrontowane przez reżysera stworzyć miały platformę wymiany, dialogu, twórczej inspiracji i wzajemnej prowokacji. Artyści, pod pseudonimami, wysłali własne „Płytki Pioneera”. Spektakl jest syntezą powstałych w zamknięciu światów.
“Chodzi im o zbudowanie zastygłego porządku, o uczynienie upływu czasu pozornym. O to, żeby dni stały się powtarzalne i nie do odróżnienia, o zbudowanie wielkiej machiny, w której każde stworzenie. będzie musiało zająć swoje miejsce i wykonywać pozorne ruchy. Instytucje i biura, pieczątki, okólniki, hierarchia i szarże, stopnie, podania i odmowy, paszporty, numery, karty, wyniki wyborów, promocje i zbieranie punktów, kolekcjonowanie, wymienianie jednych rzeczy na drugie. Przyszpilić świat za pomocą kodów kreskowych, każdej rzeczy dać etykietę, niech będzie wiadomo, co to za towar i ile kosztuje. Niech ten obcy język będzie nieczytelny dla ludzi, niech go czytają maszyny i automaty, niech nocami w wielkich podziemnych sklepach robią sobie odczyty własnej kreskowej poezji.
Ruszaj się, ruszaj. Błogosławiony, który idzie.”
Olga Tokarczuk, Bieguni
PREVIOUS
NEXT